email: info@emvoadvies.nl
vrijdag, 20 november 2026

Publicatiedatum: 29/09/2022

Categorie: Inkomstenbelasting

Rechtbank Zeeland-West-Brabant

Aard: jurisprudentie

Nummer: ECLINLRBZWB20225048, BRE 20/6341 20/6342

Inkomenscorrectie door onverklaarbare investeringen


Wanneer een belastingplichtige de vereiste aangifte niet heeft gedaan, volgt omkering en verzwaring van de bewijslast. Dat betekent dat het beroep tegen een uitspraak op bezwaar ongegrond wordt verklaard, tenzij is gebleken dat en in hoeverre de uitspraak onjuist is. Dat de vereiste aangifte niet is gedaan moet worden vastgesteld aan de hand van de normale regels van stelplicht en bewijslast. Dat houdt in dat de inspecteur moet stellen en zo nodig aannemelijk maken dat sprake is van gebreken in de aangifte die ertoe leiden dat volgens de aangifte aanzienlijk minder belasting is verschuldigd dan in werkelijkheid. Het bedrag van de belasting dat door de gebreken in de aangifte niet zou zijn geheven dient aanzienlijk te zijn. Ten tijde van het doen van de aangifte moet de belastingplichtige hebben geweten of moest hij zich ervan bewust zijn dat daardoor een aanzienlijk bedrag aan verschuldigde belasting niet zou worden geheven.

De inspecteur stelde zich in een procedure op het standpunt dat een belastingplichtige de vereiste aangifte voor het jaar 2014 niet heeft gedaan. In dat jaar heeft hij geïnvesteerd in negen appartementen. Deze investeringen kon de belastingplichtige niet hebben voldaan uit het opgegeven inkomen of het beschikbare vermogen. Dat betekent dat de belastingplichtige meer inkomen moet hebben genoten dan hij in zijn aangifte heeft verantwoord. Volgens de door de inspecteur gemaakte vermogensvergelijking kon de belastingplichtige slechts € 7.898 verklaarbaar uitgeven. De rechtbank concludeert daarom dat de belastingplichtige in 2014 meer dan € 700.000 ogenschijnlijk uit het niets heeft verkregen en betaald voor de appartementen.

Over de herkomst van de middelen heeft de belastingplichtige geen plausibele verklaring gegeven. De rechtbank vond daarom aannemelijk dat de middelen zijn ontvangen uit inkomen dat niet is aangegeven. De rechtbank is van oordeel dat de vereiste aangifte niet is gedaan. Daarom is sprake van omkering en verzwaring van de bewijslast. De schatting, die de inspecteur van het inkomen van de belastingplichtige heeft gemaakt, is volgens de rechtbank niet onredelijk. De belastingplichtige slaagde er vervolgens niet in om te doen blijken dat de uitspraak op bezwaar van de inspecteur onjuist is.